Dolfijntherapie 2018 - Faith in Faya

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Dolfijntherapie 2018

26 april vertrokken we naar Curacao.
Eigenlijk hadden we na de vorige keer (februari 2016) gezegd dat dat de laatste keer was. Maar omdat Faya zoveel ziek was geweest tijdens de therapie wilden we heel graag toch nog 1 keer gaan.. En gelukkig was dat dankzij deze stichting mogelijk!

De dagen voor de therapie begon helaas opnieuw met koorts bij Faya. Maar gelukkig was het bij aanvang van de therapie over.
Faya heeft alle dagen therapie kunnen volgen. Ze had van 13.00-15.00 therapie met dolfijn Nubia en therapeut Faye. En ze hadden zo'n leuke klik! Zowel met Faye als met Nubia ging het heel ontspannend. Geweldig om te zien! Faya vond het elke dag een feest om naar de therapie te gaan. Ze had al vrij snel ons ritme door. 's Morgens gingen we even naar het zwembad. En na de lunch stond ze al hoopvol met haar tasje voor ons. Als we dan bevestigden dat ze inderdaad naar Nubia mocht, stond ze te wippen van geluk. Onderweg naar het dolfijncentrum zwaaide ze naar iedereen en gebaarde ze op haar manier dat ze ging werken met Nubia.

Een opsomming van wat we bereikt hebben deze keer:

  • Het belangrijkste resultaat dat we deze keer hebben bereikt, is echt de rust en concentratie. Faya kijkt ons goed aan als we haar iets duidelijk willen maken. Ze is wat rustiger in haar bewegingen en alles lijkt beter binnen te komen.


  • Ook heeft Faya meer woordjes gezegd. Het zijn met name klanken maar doordat ze er bij wijst, weten we wel wat ze bedoelt. Op een gegeven moment wees ze naar haar bed en zei "be, mij be". Ontroerend mooi, want zo duidelijk dat ze duidelijk wilde maken dat dat haar bed was.


  • Net als de vorige keer, hebben ze haar mond weer gestimuleerd met een trilstaafje. Dat vindt ze heel prettig. Tijdens de therapie is ook altijd een deel van de therapie op het dok. Dan deden ze deze massage en ontspande Faya zich heerlijk. We hebben ook veel gesproken over manieren om het sabbelen en bijten op haar kleding te verminderen, maar daar is nog geen oplossing voor gevonden. Maar mogelijk dat we door deze mondmassages de sabbel- en bijtbehoefte kunnen laten afnemen.


  • Opnieuw is weer bevestigd dat het voor Faya echt het beste werkt om negatief gedrag te negeren en positief gedrag te belonen. Dit is ook bij Milo de manier waarop ze met Faya's gedrag omgaan. Natuurlijk valt het in de praktijk thuis niet altijd mee om negatief gedrag te negeren, dat kan ook niet atijd. Maar doordat we ons er bewuster van zijn, lukt het vaak wel.


  • Ze hebben Faya diepe druk massages gegeven. Dit kenden we nog van de vorige therapie en nu hebben ze ons meer laten zien en uitgelegd hoe we dit zelf kunnen toepassen. De diepe druk is bedoeld om Faya meer bewustzijn te geven van haar lichaam. Bij Milo krijgt Faya elke week sherborne. De ene week doet oma Willemien mee en de andere week ik. Ik vroeg Faye of ze dit kende en ze was helemaal enthousiast. Dat is een hele goede therapie voor Faya! We hebben van Milo en nu ook in Curacao extra uitleg gekregen en gaan deze therapie ook zeker voortzetten!


Nog een aantal leuke gebeurtenissen:
Faya begon ons verblijf in Curacao de eerste dag meteen met spullen gooien vanaf het balkon (3e verdieping). Maar voor het eerst konden we haar zo goed duidelijk maken dat dit echt niet de bedoeling was, dat ze het daarna niet meer heeft gedaan!

We hadden de buggy mee naar Curacao. Andere jaren at Faya bij het appartement altijd in haar buggy. Maar deze keer ging ze zelf in de gewone stoel zitten. We hebben een kofferriem gepakt en deze losjes om Faya heen vast gemaakt. Dat vindt ze prettig omdat ze zo weet dat het de bedoeling is dat ze blijft zitten. En zo heeft ze dus alle maaltijden heel doodgewoon met ons in een gewone stoel mee aan tafel gezeten!

Faya wees vanaf het balkon naar het zwembad en zei 'ba, wemba"!! Zo duidelijk! Toen ze de eerste dagen koorts had, was Chris alleen met Lizzie gaan zwemmen en bleef ik met Faya bij het appartement. Maar Faya hoorde ze.. Ze zei "wemme" en er rolde een dikke traan over haar wang. Natuurlijk kon ik dat niet weerstaan en zijn we toch gaan zwemmen. We hebben haar rustig gehouden zodat ze zo min mogelijk water binnen zou krijgen.. Maar wat maakte ze zich goed duidelijk!

Al met al dus heel veel geleerd en heel veel om nog aan te werken. Het is zo fijn om Faya zo vooruit te zien gaan en om te weten dat er nog meer mogelijk is.

Op maandag 14 mei arriveerden we weer in Nederland. We waren allemaal moe door de jetlag.
Maar waar het bij Chris, Lizzie en mij op dinsdag al weer wat beter ging, was dat bij Faya niet. Elke avond had ze koorts.
Op donderdag besloot ik haar toch maar niet naar school te laten gaan maar een bezoek te brengen aan de huisarts. De vervanger was er en checkte alles maar kon niets vinden. Het ontstekingesgehalte in het bloed werd gecontroleerd en bleek wel wat verhoogd te zijn. Te hoog voor een virus maar te laag voor een bacterie.
Op vrijdag was ze veel zieker en zaten we weer bij de huisarts. Nog steeds was het ontstekingsgehalte niet superhoog maar de arts zag dat ik het niet vertrouwde, ze werd echt steeds zieker. we werden verwezen naar de SEH van het radboud. Daar dachten ze dat het wel een virus zou zijn en wilden ze ons meerdere keren naar huis sturen. Maar hee, dat laat ik niet zomaar gebeuren! Uiteindelijk spuugde Faya in bijzijn van de artsen in opleiding en werd er na uren een echte kinderarts bij gehaald. Die zag gelukkig wel dat faya echt doodziek was, ze deed echt niets meer en reageerde nergens meer op! Ze kreeg infuus en zou worden opgenomen. Zo kwam het dat we op zaterdagochtend, na 13 uur opde SEH,  om 2.00 arriveerden op de kinderafdeling van het JBZ. Die nacht kreeg Faya diarree en werd uiteindelijk duidelijk dat ze de Salmonella bacterie had. We hebben ons meisje nog nooit zo ziek gezien.. Op woensdag kwam Faya weer een beetje uit bed en mochten we naar huis. Toen werd al aangegeven dat herstel wel 6 weken kon duren. Maar het leek in het begin zo snel te gaan, dat we dachten dat het snel goed zou zijn. Maar helaas is ze nu, 6 weken later toch nog niet de oude.

Onze grote angst was dat de hele therapie nu voor niets was geweest maar gelukkig lijkt het er nu op dat dat niet zo is. Ze blijft het goed doen en de concentratie is heel goed!!

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu